Internationaal toernooi 20 jaar FJ Retie in Belgie.

 

Op vrijdagmorgen werd er om half 9 verzameld bij de Schole, om op pad te gaan naar het internationale toernooi van de Familie Janssens in Retie, Belgie. Verschillende internationale topteams gaven hier acte de presence, voor ons een goede voorbereiding op het naderende NK. Bovendien, als je altijd dezelfde hoofden ziet in de competitie, is een andere tegenstander ook wel eens prettig. Na een vlotte heenreis en check-in konden we tegen 12 uur op de weegschaal. Iedereen had netjes de laatste pondjes er af gedauwtrapt, zodat we keurig onder het maximale gewicht zaten.

Om 14 uur werd er gestart met de lichtste herenklasse, tot 600 kg. Ons team, met Geertjan, Jeroen L, Jeroen tB, Martin H., Mathijs, Stefan en Thomas, was voor de gelegenheid aangevuld met jeugdspeler Hessel. Hij kon hier prima ervaring opdoen in een herenklasse. Er kwamen algauw diepe gaten, met name waar de anker stond, zodat het niet eenvoudig was om achteruit te komen. Met een overwinning op de Powerrangers uit Belgie en de Spoortrekkers was voor ons de koek op.  Een 7e plek in onze groep, maar de pull-off tegen de nummer 7 uit de andere groep, EDDS uit Ierland,  werd nog wel gewonnen. 13e dus.

In de avond was het tijd voor de Mixklasse tot 600 kg. Omdat van onze dames alleen Tessa meekon, was er van te voren een fraai staaltje “vrouwenhandel” gepleegd. Tessa zou meedoen bij het Zwitserse Sins, in ruil daarvoor kregen wij 3 dames van hen die bij ons in de mixklasse zouden meedoen. Zo kregen wij dus een team, bestaande uit Martin N, Frank, Ben, Martijn uit de jeugd en Tessa van Oele, en Priska, Flavia en Corinne van Sins. Grote kerels met kleine meisjes, 13 kg onder het gewicht, maar de start was goed. Hovmantorp uit Zweden werd er rustig afgetrapt, en ook het Belgische Versieck had niet veel in te brengen. Na een zware 1e trek tegen het Baskische Goiherri die nog gewonnen werd, ging bij Frank het licht uit. Jeroen tB kwam er in, waardoor we nog eens 15 kilo lichter waren. Eibergen en Unnaryd uit Zweden waren te sterk voor ons, Holland Tug of War uit Engeland konden we nog mooi aan de zegekar binden. 10 punten, 3e in de poule. De pull-off om de 5e plek ging verloren tegen het Touwtje, die veel grotere meisjes aan het touw hadden staan…

Zaterdagmorgen deed “onze” Tessa nog mee met Sins in de vrouwen 560kg klasse. Slechts 503 kilo, maar als 4e uit de poule gekomen, en na de kruisfinales en halve finales als 3e geëindigd en op het podium. Een zeer knappe prestatie, een groot deel van de “dames” kwam op zondag nog uit in de jeugdklasse…

Voor de mannen stond zaterdag onze favoriete klasse op het programma, de 640. 19 deelnemende ploegen met vaak gerenommeerde namen, maar we hadden er toch een goed gevoel over. Zou de goede prestatie van het laatste toernooi een gevolg krijgen? De 1e tegenstanders waren de organisatoren van het spektakel, Fam. Janssens uit Belgie. Met 5 man van het team voor de World Games in de ploeg, was er voor ons geen houden aan. Vervolgens onze noabers uit Bentelo en Streefkerk, 6 punten met niet al te veel moeite. Dan de 2e grote naam uit de poule, Wallby Tug of War uit Zweden. Koploper op dat moment met 9 uit 3, maar met een lastige pot achter de rug tegen Goiherri. Door de grote diepe gaten was een snelle aanval haast onmogelijk, en we wisten de aanvallen van de Zweden dan ook te weerleggen. Door super communiceren binnen het team werd de 1e trek na 8 minuten binnengehaald. In de 2e trek begon Wallby nog feller, maar stonden ze op de mindere kant van het veld. Stug vasthouden en wachten op een foutje zodat we het over konden nemen, maar zover kwam het niet. Na ruim 7 minuten kregen ze de 3e waarschuwing, en waren de 3 punten voor ons. Een niet verwachte opsteker!

Vervolgens Holland Tug of War uit Engeland. Een team met jonge gasten, maar ook enkele zeer ervaren oude grijze mannen. Alweer geen wegloper dus. Op dezelfde manier aanpakken als Wallby was het devies, maar hierbij hebben we onze hand overspeeld. We bleven te lang staan, en toen er na 12 minuten harde actie van weerskanten kwam, waren wij de mindere. Ook de 2e beurt was niet aan ons besteed. Na de topper tegen Wallby weer snel met beide voeten op de grond…

De Mertensmannen uit Belgie, Goiherri uit het Baskenland en de Spoortrekkers konden we weer relatief makkelijk winnen, waardoor we na de voorlaatste ronde zowaar op de 2e plek stonden. Het zou toch niet dat we bij de laatste 4 komen? Een rechtstreeks duel met de nummer 3, 1 punt minder, zou de uitkomst brengen. De naam: Sins, uit Zwitserland. En waar we op het gebied van vrouwenruil prima met de roodhemden konden opschieten, waren ze voor wat betreft de punten in deze klasse minder toeschietelijk. 2 harde partijen, en de punten voor de Zwitsers. 3e plaats dus. De pull-off tegen Valleitrekkers uit de andere poule ging verloren, maar het goede gevoel dat we elke keer een beetje beter worden blijft!

Al met al was het laat geworden, dus om half negen nog op pad naar het avondeten. Een ultiem geluksmomentje voor de schrijver dezes. Tik bij Google de woorden: warme maaltijd, grote groepen, low-budget in en het antwoord luidt: pasta. Geheel verrast waren wij dan ook, dat we het traditionele AVG-menu kregen voorgeschoteld! Aardappels, Vlees, Groente! Zo werd het helemaal een topdag!

Na een zaterdagavondbiertje mochten op zondagmiddag de zware jongens nog aan de bak, voor zover wij die hebben natuurlijk. Ben, Frank, Jeroen L, jeugdspeler Martijn, Martin H., Martin N., Mathijs en Stefan brachten samen 661 kg op de schaal voor de 680. In het geweld van de grote jongens zouden wij te licht zijn was de verwachting, maar omdat we er toch waren konden we ook hier nog wel even meedoen. Bovendien waren er links en rechts pijntjes en stramme spieren na de dag van gister. Maar een gelijkspel tegen Vedum uit Zweden, verlies tegen Unnaryd eveneens uit Zweden, en winst tegen de Belgische Mertensmannen, de Hungarian Hawks en Holland TOW uit Engeland gaven ons toch een tevreden gevoel. Na nog een paar kilo ingeleverd te hebben, Stefan moest vanwege een onwillig armspiertje vervangen worden door Jeroen tB, moesten we de punten laten aan Velkonis uit Letland en de Bisons uit Beltrum. Als laatste moesten we nog een erestrijd leveren om de 4e plaats in de poule met het Zuid-Hollandse Gelderswoude. 1 van hun jongens, Jan-Dirk, was door de organisatie voor 1 nacht bij ons op de slaapzaal geplaatst. Door de uitgekiende strategie van coach Wim, zo lang mogelijk en zo hard mogelijk snurken, heeft de arme jongen geen oog dichtgedaan. Danig verzwakt hierdoor kregen wij ook de Gelderswoudse punten. De pull-off tegen het Engels Norton ging verloren, een zeer verdienstelijke 8e plaats bleef er voor ons over.

Al met al kunnen we spreken van een leerzaam en zeer geslaagd toernooi. Op naar het NK!

 
 


 
 
 

 
 
 
Website sponsor: